UNNAMED BLOG

ห่างหายจากการอัพไปหลายวัน เนื่องจากรู้สึกป่วยๆเป็นหวัด ปวดหัว ทำให้ร่างกายพลอยเหนื่อย หมดแรงไปด้วย

(ตอนนี้ก็ยังปวดหัวนิดๆมา 2-3 วันติด แถมถ้าต้องก้มตัวจะรู้สึกปวดเบ้าตาขวา เหมือนความดันไปกระจุกอยู่ตรงนั้น)

จริงๆเตรียมเรื่องเขียนไว้เกือบทุกวัน แต่เมื่อผ่านไปแล้วก็ขี้เกีัยจละ ตอนนี้เลยบ่นๆเรื่องใหม่ก่อน เดี๋ยวเย็นนี้ค่อย

เรียบเรียงเรื่องการทำงานของเมื่อวานที่เกิดเรื่องขึ้นมากมายพอควร

เริ่มจากวันนี้ เจอข่าวดี(ประชด)ขณะอ่านหนังสือพิมพ์ (ทั้งๆที่ช่วงนี้ก็ไม่ค่อยได้อ่าน เนื่องจากเบื่อข่าวไร้สาระ

ของนสพ.ตลาด ครั้นจะไปอ่านนสพ.ที่มีสาระล้วนๆก็ไม่ไหวอีก) แถมเป็นเรื่องใกล้ตัวอีกแล้ว นั่นคือ น้ำมันเชื้อเพลิงจะขึ้นราคาอีก 40 สต.  ทำให้เบนซิน 91 ทะลุ 30 ไปแล้ว โอวไม่นึกไม่ฝันว่าวันหนึ่ง

จะต้องเติมน้ำมัน 1 ลิตร แพงกว่าข้าว 1 จานซะอีก!! 

และแนวโน้มราคาจะยังทรงหรือขึ้นไปอีก เนื่องจากต้องใช้หนี้กองทุนน้ำมัน  ซึ่งเมื่อก่อนใช้ตรึงราคาไปซะอ่วม

ถ้าจะบอกว่า จะบ่นทำไม ถ้าไม่อยากเิติมก็ขึ้นรถเมล์เอา ก็จะบอกว่า ชีวิตผมมันรักสบา่ยไปซะละ การขับรถเอง

เนี่ย มันเป็นอิสระอย่างที่สุด จะไปไหน เวลาไหน ก็ไม่ต้องห่วงว่ารถเมล์จะหมด หรือว่าบางที่ที่จะเข้าไป มันก็

ไม่มีรถเมล์ผ่าน ซึ่งถ้าจะไปเอง ต้องต่อรถเมล์ 2 ต่อ + มอไซด์ เทียบกับการขับไปเอง ไม่ต้องเสี่ยงชีวิต

โหนรถเมล์+ซ้อนมอไซด์แล้ว ผมขอจ่ายแพงกว่าดีกว่า

เรื่องที่ 2 เนื่องจากอีก 2 วันที่จอดรถประจำที่รพ.ศิริราชก็จะปิดตัวเพื่อปรับปรุึงพื้นผิว(ซึ่งผมก็บ่นกับคนที่ผมรัก

อยู่บ่ิอยๆว่าเมื่อไหร่มันจะปรับพื้นซะทีั) เพราะที่ผ่านมา พื้นมันเละมาก ยิ่งถ้าฝนตกที เละซะแทบไม่้อยากเอารถ

ไปจอดครับ สงสารคนล้าง(แว่วๆว่าผมล้างรถเองซะด้วย ) แต่เมื่อมันจะปิด ก็แปลว่า ต่อไปมันจะไม่มีที่เอา

รถไปแช่ได้นานๆอีกแล้วอ่ะจิเนี่ย โอย เซ็ง

ถึงตอนนั้นก็ต้องหาลู่ทางหาที่จอดอีก ทุกวันนี้เวลาขับไปทำงาน ก็ต้องเอาไปจอดหน้าบ้านคนอื่น เป็นผีไม่มีโลง

อยู่แล้ว นี่ต่อไปอาจจะต้องลำบากขึ้นอีกนิดอีก ถ้าจะต้องไปจอดในที่ที่เสียเงิน ก็เท่ากับค่าใช้จ่ายแฝงเพิ่มขึ้นอีก

 บางทีการพยายามหางานในบ.น้ำมัน อาจจะง่ายกว่าภาวนาให้ราคามันลดลงในระดับที่เรียกได้ว่า ไม่แพง