UNNAMED BLOG

วันนี้เริ่มรู้สึกได้ว่าลมที่พัดผ่านมาสัมผัสร่างกาย เริ่มเป็นลมของฤดูหนาวแล้ว รู้สึกเย็นสบายดีจัง

และมันจะดีมาก หากเช้านี้ไม่เจอเรื่องแย่ๆ

เรื่องแรกเป็นความโง่ของตัวเอง หลังจากที่พี่ป๊อบ(รุ่นพี่ที่ทำงาน)โทรมาบอกด้วยความหวังดีว่า

ถนนประชาชื่น-นนทบุรี อันเป็นเส้นทางที่ผมใช้ไปทำงานประจำนั้น มีรถทัวร์จอดเสียขวางถนนอยู่

ทำให้รถติดมาก ให้อ้อมมาทางแจ้งวัฒนะแทน

ดังนั้นผมจึงเปลี่ยนเส้นทาง จากที่จะข้ามสะพานแยกวิภาฯ มาวิ่งถนนวิภาฯแทน แต่หลังจากกลับรถ

จะมุ่งหน้าเข้าหลักสี่ ก็ให้มีอะไรมาดลใจให้ตามป้ายที่บอกทางไป แคราย แทน

สรุปว่าวิ่งวนไปตั้งนาน กลับมาตีนสะพานข้ามแยกวิภาฯเหมือนเดิม และก็ต้องไปวิ่งเส้นประชาชื่น

เหมือนเดิม(เนื่องจากถ้าจะกลับรถไปเข้าแจ้งวัฒนะก็ไกลอีก)

สรุป ไปทำงานสาย 20 นาที ยังดี ที่งานน้อยอยู่ละ

เรื่องเซ็งที่ 2 คือเมื่อมาถึงโรงเก็บศาลายา ผมก็เริ่มงาน print พยากรณ์อากาศอันเป็นงานประจำ แต่จู่ๆก็มีเสียง

พรึ่บ คอมดับ ขอบคุณมาก ไฟจะดับก็ไม่รีบดับ ดันมาดับตอนสั่ง print งานไปแล้ว

คิดกับตัวเองเพื่อให้หายเซ็งว่า ช่างมันเถอะ ไม่ได้ออกค่าหมึกเอง 55+

==========================================

ที่นี่(ศาลายา)เมื่อเข้าหน้าหนา่วแล้ว ลมก็เริ่มพัดเข้ามาเหมือนกัน ดังนั้นท่าทางว่าเรือเหาะจะออกไปบิน

ช่วงเช้าไม่ได้แน่ๆ ต่อไปจะเกิดปัญหามั้ยเนี่ย เมื่อต้องบินทำการค้า คิดแล้วก็น่าห่วงแฮะ

หลังจากบ่นแล้ว ก็ลงรูปอีกตามฟอร์ม

สนามบินพร้อมแล้ว เหลือแต่รองาน

ขณะจอดในโรงเก็บ ต้องเสียบแบตเตอรี่ เพื่อเปิดระบบรักษาสมดุลฮีเลียม - อากาศ

อันว่า ภายในตัวบอลลูนใหญ่ๆนั้น ไม่ได้มีแต่ฮีเลียมเท่านั้น แต่ต้องมีถุงลมซ้อน เพื่อใส่อากาศ

เข้าไปด้วย อาจจะสงสัยว่าเพื่ออะไร ก็เพื่อหน่วงตัวเรือเหาะให้หนักขึ้น เวลาต้องการลดระดับเพดานบิน

นั่นเอง(หลักการเดียวกับเรือดำน้ำ) โดยดูดลมเข้าไปโดยใช้พัดลม และปล่อยออกผ่านทางวาล์วปากกลมๆ

ถ้าคิดไม่ออก ให้นึกถึงปากท่อระบายน้ำเล็กๆละกัน

ภายใน cabin ใช้จอยสติ๊กบังคับแพนหาง ยังกะพวก airbus เลย(แต่ห่วยกว่ามาก)

สังเกตคันบังคับสีเหลืองๆ เป็นคันเร่งมือ เอาไว้เบา-เร่ง ความเร็วรอบเครื่องยนต์

ซึ่งจริงๆมันจะต้องสามารถปรับแรงหนืดได้ แต่ด้วยความห่วยของมัน ทำให้มันไม่ค่อย

จะหนืดแล้ว เวลาเร่งๆไปแล้ว ถ้าปล่อยมือ มันจะลดความเร็วลงโดยอัตโนมัติ ทำให้

เวลาทดสอบเครื่องแล้วผมต้องการ maintain ความเร็วรอบเครื่องยนต์ จะต้องจับมันเอาไว้

ซึ่งที่บางตำแหน่งนั้น มันเมื่อยมากจริงๆพับผ่า

basic instrument เหมือนเครื่องบินทั่วไป ซ้ายบนเป็นความเร็ว(ตอนถ่ายน่ะ จอดอยู่นะครับ

แต่ยังไม่ได้ cal เครื่องมือให้ชี้ 0) ขวาบนวัดความเร็วแนวดิ่ง(วัดว่าเราเพิ่ม-ลด เพดานบินด้วย

ความเร็วเท่าไหร่) อันล่าง วัดความสูง ทั้งหมดใช้หน่วย metric ครับ (สูงเป็น เมตร เร็วเป็น กิโลเมตรต่อวินาที)

ว่าแต่บอกว่าสบายอยู่แหม่บๆ เขียนเสร็จปุ๊บ อากาศร้อนเลยแฮะ